بودجه‌بندی ماهانه با قانون ۵۰/۳۰/۲۰؛ مثال واقعی با اعداد
5 دقیقه مطالعه · به‌روزرسانی:
بودجه‌بندی یعنی از قبل تصمیم بگیرید هر تومان درآمد کجا برود. قانون ۵۰/۳۰/۲۰ یکی از ساده‌ترین چارچوب‌هاست و برای شروع عالی است، چون فقط سه عدد دارد.
قانون ۵۰/۳۰/۲۰ چیست؟
درآمد ماهانه (پس از کسر مالیات) را به سه بخش تقسیم می‌کنید:
- ۵۰٪ نیازها: اجاره، قسط، قبض، خوراک اصلی، حمل‌ونقل.
- ۳۰٪ خواسته‌ها: رستوران، تفریح، خرید غیرضروری، اشتراک‌ها.
- ۲۰٪ پسانداز و بدهی: صندوق اضطراری، هدف‌ها، پرداخت اضافی بدهی.
مثال با درآمد ۴۰ میلیون تومان
با درآمد ماهانه ۴۰ میلیون تومان: ۲۰ میلیون برای نیازها، ۱۲ میلیون برای خواسته‌ها و ۸ میلیون برای پسانداز. اگر اجاره و اقساط شما به‌تنهایی ۲۵ میلیون است، یعنی نیازهایتان از ۵۰٪ بیشتر است؛ این یک سیگنال است، نه شکست.
تطبیق با شرایط ایران
در شهرهای بزرگ اجاره سهم بیشتری می‌گیرد. اگر نیازها ۶۰٪ شد، آن ۱۰٪ را از خواسته‌ها کم کنید و پسانداز را دست‌نخورده نگه دارید؛ پسانداز را «اول» کنار بگذارید، نه «آخر».
چطور در عمل اجرایش کنیم؟
برای هر دسته یک سقف ماهانه تعیین کنید و هر تراکنش را در همان دسته ثبت کنید. وقتی دسته‌ای به ۸۰٪ سقف رسید هشدار بگیرید. در پایان ماه، نمودار سهم دسته‌ها را با ۵۰/۳۰/۲۰ مقایسه کنید.
سوالات متداول
اگر درآمدم نامنظم باشد چه؟
بر اساس کمترین درآمد سه ماه اخیر بودجه بریزید و مازاد هر ماه را مستقیم به صندوق پسانداز بفرستید.
آیا قانون ۵۰/۳۰/۲۰ برای همه مناسب است؟
یک نقطهی شروع است. درصدها را با شرایط خودتان تغییر دهید؛ مهم این است که تصمیم از قبل گرفته شده باشد.